: unlink(/home/ewasafi/domains/ewasafi.com/public_html/cache/cache_213aa0a81e850948a106863a89e647f9) [
|
Maryam Hassouni: 'Ik weet nog niks' |
|
|
|
woensdag 16 april 2008 |
Hassouni brak op 15-jarige leeftijd door als het rustige Marokkaanse meisje
Dunya in de NPS-serie Dunya & Desie. Voor de opnames van de film vertrok de
cast en crew naar het zuiden van Marokko, waar men Hassouni niet altijd
begreep. 'Ik ben in Nederland geboren en getogen', zegt ze met haar
karakteristieke zachte stemmetje. 'Ik heb een Nederlands accent als ik
Arabisch praat. Bovendien komt mijn familie uit het noorden, waar ook anders
wordt gepraat. Mensen dachten steeds dat ik uit Egypte of Libanon kwam.'
De Marokkaanse Dunya en de oer-Hollandse Desie (gespeeld door Eva van de
Wijdeven) wonen tegenover elkaar en zijn al van kinds af aan
hartsvriendinnen, maar die vriendschap wordt soms danig op de proef gesteld.
'Echte vrienden accepteren zoals je bent en proberen je niet te veranderen.
Daardoor kan je jezelf zijn', aldus Hassouni.
Zelf heeft ze een kleine groep vriendinnen, die 'op één hand te tellen zijn.'
En daar verschilt ze soms behoorlijk van. 'Ik ben eigenlijk heel saai: ik ga
nooit uit. Liever zit ik thuis, lekker met hapjes en drankjes, te
filosoferen over het leven.' Ze heeft geen goed woord over voor 'die
discotheken waar iedereen agressief is. Het is alleen maar aapjes kijken.
Het draait om wat je aan hebt of wie de arrogantste blik in zijn ogen heeft.
Daar word ik niet gelukkig van.'
In Dunya & Desie - de film worden de twee vriendinnen achttien, met alle
problemen van dien. Hassouni zelf vindt het volwassen worden ook nog steeds
lastig: 'Iedereen heeft bepaalde verwachtingen van je, omdat je volwassen
bent. Je moet het allemaal weten, maar ik weet nog niks.'
En dus is ze op zoek. 'Naar wie ik echt ben, wat ik echt wil. En wat ik echt
lekker vind of wat mijn lievelingskleur is. Dat soort kleine dingetjes waar
je normaal nooit over nadenkt, maar die wel kunnen bepalen wie je bent.'
Acteren stond niet altijd op de eerste plaats. 'Ik wilde iedere dag wat
anders.' Haar toekomstbeeld varieerde van 'iets met sport', via psychologie
('want ik wilde graag mensen helpen'), naar museologie ('ik hou van kunst')
en ten slotte een rechtenstudie. 'Dat heb ik twee jaar gedaan, maar
uiteindelijk besloot ik toch alles opzij te zetten voor acteren. Dat zit in
mijn hart.'
Toch heeft ze af en toe nog wel last van chaos in haar hoofd. Daarom gaat ze
naar een lifecoach, die haar helpt met doelen stellen. En dat is soms hard
nodig. 'Ik kan met zoveel dingen tegelijk bezig zijn dat ik niet meer weet
waar ik naar toe werk. Dan denk ik: waar doe ik het allemaal voor? Maar als
ik het op papier kan zetten, word ik wel rustiger. Nu ben ik al een paar
maanden niet meer naar mijn coach geweest, maar ik kan haar bellen wanneer
het nodig is.'
Ook de islam helpt Hassouni haar leven in te delen. 'Ik ben er iedere dag
mee bezig. Ik moet ook wel geloven, anders snap ik niet waarom dingen
gebeuren. Dan zou ik in toeval moeten geloven en zou ik niet meer weten wat
rechtvaardig en onrechtvaardig is.' Ze denkt diep na, blijft even stil en
probeert haar gevoel te verklaren. 'Het klinkt ingewikkeld, maar ik geloof
dat alles een reden heeft. Alles is gepland en berekend.'
Ze mag dan veel bezig zijn met het geloof, ze wil er niet steeds haar mening
over moeten geven. 'Het irriteert me dat ik steeds over dingen als Fitna
moet praten. Ik heb geen politicologie gestudeerd, ik ben actrice.'
Daarnaast zijn er al genoeg meningen, vindt ze. 'Dan halen ze op tv er weer
een paar Turken of Marokkanen bij. Wat voegt mijn mening daar nog aan toe?
Het is toch allemaal blablabla: niemand luistert echt naar elkaar.'
bron: dag
 |
